Gazeta.pl Uniwersytet Warszawski Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne
Kategorie: Wszystkie | Aktualności | Prelegenci
RSS
piątek, 26 września 2008
Tekst w Sieci. Mity i realia.
Referat uwzględnia bezpośrednie zainteresowanie autora Internetem od roku 1999. Opiera się na doświadczeniach, uzyskanych w trakcie pracy nad Wirtualną Biblioteką Literatury Polskiej, przygotowaną w ramach współpracy z UNESCO, dostępną pod adresem: http://monika.univ.gda.pl/~literat/books.htm.

Referat jest próbą odpowiedzi na pytania o znaczenie Internetu w procesie edukacyjnym, a także o problemy związane z realizacją modelu społeczeństwa informacyjnego opartego na wiedzy w Polsce. Jakim zmianom dzięki istnieniu Internetu ulega dzieło sztuki, a także mentalność jego odbiorcy? Czy Internet w wersji Web 2.0 istotnie oznacza dewastację elementarnych wartości kulturowych i etycznych? Czy Polska jest krajem analfabetyzmu informatycznego? Czy Internet nadal może być źródłem wiarygodnych informacji czy raczej jest współczesnym wariantem Nowych Aten? To niektóre z problemów, pojawiających się w referacie.

 

prof. dr hab. Marek Adamiec - Katedra Kulturoznawstwa, Zakład Wiedzy o Mediach, Wydział Filologiczno-Historyczny UG .Ważniejsze publikacje: Oni i Norwid. Problemy odbioru twórczości Cypriana Norwida w latach 1840-1883, Wrocław 1991; Bez namaszczenia. Książki i literatura polska, Lublin 1995; "Cień wielkiej tajemnicy...". Norwid, Grabiński, Leśmian, Tyrmand, Mackiewicz, Herbert, Vincenz..., Gdańsk 1995: "Pomnik trochę niezupełny". Rzecz o poezji, apokryfach i Zbigniewie Herbercie, Gdańsk 1996; Dzieło literackie w Sieci. Pomysły, hipotezy i interpretacje z pogranicza wiedzy o literaturze, kultury masowej i współczesnej technologii, Gdańsk 2004. Wybór i posłowie w: Cyprian Norwid, Poezje, Wrocław 1998. Artykuły w tomach zbiorowych i czasopismach, m.in. "Pamiętnik Literacki", "Studia Norwidiana", "Kultura" (Paryż), "Ex Libris", "Kresy". Kwartalnik Literacki", "Punkt", "Podpunkt", "Tytuł", "Twórczość", "Odra", "Przegląd Polityczny". Realizuje projekt autorski: Literatura polska w Internecie: http://monika.univ.gda.pl/~literat/indexx.htm, którego integralną część stanowi przygotowana w ramach współpracy z UNESCO Wirtualna Biblioteka Literatury Polskiej: http://monika.univ.gda.pl/~literat/books.htm#books. Obecnie przygotowuje opracowanie monograficzne: Społeczna historia komunikacji.

Uniwersytet Gdański

 

11:57, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Transmisja wiedzy jako przeszukiwanie pamięci. Kilka antycznych antecedencji.

Celem wystąpienia będzie przybliżenie mechanizmów kierujących powstawaniem antycznych dzieł o charakterze encyklopedycznym w grecko-rzymskiej kulturze literackiej okresu poklasycznego. Niezwykle obszerna, wieloaspektowa wiedza, odziedziczona z epok poprzednich, wymaga od twórcy tych dzieł nieustannego nawigowania po tekstowym labiryncie minionych czasów, dokonywania operacji przeszukiwania źródeł i tworzenia nowych połączeń między tekstami, dotychczas funkcjonującymi w zupełnie innych kontekstach. Stworzony na drodze świadomego działania autora, przeglądającego kulturową bazę danych, nowy tekst rządzi się własnymi - wewnątrz- i zewnątrztekstowymi - regułami.

Zjawisko, o którym tu mowa, przedstawione zostanie na przykładzie „Uczty mędrców" Atenajosa, wielowymiarowego dzieła encyklopedycznego z końca II wieku n.e., utrzymanego w konwencji biesiady literackiej. Ukazane zostanie też, w jaki sposób specyfika tego działa wpływa na język współczesnego naukowego dyskursu dotyczącego istoty antycznego encyklopedyzmu.

 

prof. dr hab. Krystyna Bartol - profesor zwyczajny w Zakładzie Hellenistyki Instytutu Filologii Klasycznej UAM w Poznaniu, członek Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN. Główne kierunki badań: poezja grecka różnych okresów (w tym także aspekty wykonawcze), poklasyczna proza grecka. Opublikowała liczne prace teoretyczne i interpretacyjne w czasopismach krajowych i zagranicznych. Jest współautorką akademickiego podręcznika historii literatury greckiej. Jej najnowsza publikacja książkowa (Pseudo-Hippokrates, O śmiechu Demokryta, Gdańsk 2007) przynosi pierwszy polski komentowany przekład przypisywanej Hipokratesowi noweli epistolograficznej i omówienie aspektów związanych z dramatycznością tego tekstu. Ukończyła (we współpracy z profesorem Jerzym Danielewiczem) prace nad pierwszym polskim przekładem monumentalnej Uczty mędrców Atenajosa. Obecnie przygotowuje komentowany wybór fragmentów komedii greckiej (od Epicharma do Menandra).

Najważniejsze publikacje książkowe:

Greek Elegy and Iambus. Studies In Ancient Literary Sources, Poznań 1993;

Studia historyczno- I teoretycznoliterackie nad dialogiem Pseudo-Plutarcha O muzyce, Poznań 1995;

Liryka grecka, tom I: Jamb i elegia, Warszawa-Poznań 1999;

Filodemos. Omuzyce, O utworach poetyckich, Epigramy, Warszawa 2002.

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

11:56, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Obrazy, które mówią. O możliwościach ikonologicznej analizy tekstów cyfrowych.
Referat stanowi próbę teoretycznego uzasadnienia możliwości podjęcia ikonicznej interpretacji tekstów cyfrowych oraz naszkicowania jej przebiegu i konsekwencji. Za jego teoretyczną podstawę uznać można ujęcia diagnozujące przemianę statusu tekstu w sieci, znajdujące najwyraźniejszą postać w teoriach ikonizacji pisma i upiśmiennienia obrazu (D. Bolter, M. Sandbothe) oraz interdyscyplinarną refleksję nad obrazem przeżywającą w ostatnich latach okres rozkwitu, a obejmującą zarówno propozycje związane z namysłem nad językiem nowych mediów (L. Manovich), jak i te spod znaku fenomenologii obrazu (M. Seel) oraz jego antropologii (H. Belting). Szczególnie w tym ostatnim kontekście zasadne staje się spojrzenie na tekst cyfrowy w świetle powracającej opozycji Laokoon - Ut Pictura Poesis, co staje się inspiracją do uporządkowania zastanych propozycji teoretycznych w dwa paradygmatyczne nurty refleksji nad hipertekstem: formalny oraz antropologiczny. Podczas gdy w tym pierwszym namysł nad odmiennym statusem tekstów cyfrowych pociąga za sobą konieczność redefinicji kategorii obowiązujących na terenie lingwistycznie zorientowanej teorii hipertekstu (jak np. opozycji metafory i metonimii czy opartego na sytuacji opowiadania ujęcia narracji), to nurt drugi skazuje nas na poszukiwanie w nowych mediach śladów obecności dawnych form organizacji doświadczenia, pojmowanych jednak nie jako rzeczywistości uniwersalne i ponadczasowe, ale jako kategorie ukształtowane historycznie, a wobec tego zmienne i modyfikowalne.

W drugiej części referatu po przedstawieniu ważniejszych konsekwencji przyjęcia założeń obu zaproponowanych modeli, podjęta zostanie próba nakreślenia zrębów wynikającej z nich ikonicznie zorientowanej teorii tekstu cyfrowego. W jej świetle zasadność tracą wysiłki zmierzające do utrzymania definicyjnej odrębności hipertekstu względem pozostałych rodzajów cybertekstu (E. Aarseth); hipertekst definiowany jest w kategorii specyficznego „obrazo-tekstu"; za dyskurs w szczególny sposób inspirujący poświęconą mu refleksję uznaje się badania nad poezją konkretną; zaś w przebiegu lektury hipertekstu rozpoznane zostają scenariusze realizujące cele, jakie w perspektywie zakreślonej przez Beltinga uznać należy za antropologiczne.

 

Piotr Bogalecki - asystent w Katedrze Literatury Porównawczej Uniwersytetu Śląskiego, absolwent katowickiego MISHu (filologia polska, kulturoznawstwo), przygotowuje rozprawę doktorską poświęconą poezji Krystyny Miłobędzkiej. Redaktor działu „Idee" w dwutygodniku kulturalnym „artPAPIER", publikował m.in. w „Przestrzeniach Teorii", „Czasie Kultury", „Opcjach" i „FA-arcie". 

Uniwersytet Śląski
11:56, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Interpretacja bez granic?! W hipertekstowym labiryncie Końca świata według Emeryka Radosława Nowakowskiego.
„U podstaw mojej twórczości zawsze leży opowieść, lecz żadna opowieść nie jest prostym, wybrukowanym traktem - każda jest poplątaną, nieustannie rozgałęziającą się ścieżką biegnącą na różnych poziomach, przez rozmaite warstwy, płaszczyzny, tła. Cały problem polega na tym, jak to ogarnąć na raz, jak jednocześnie podążać tymi wieloma tropami". Przywołana fraza wyjęta z wywiadu, którego udzielił Radosław Nowakowski dla pisma „Ha!Art!" (2003 nr2), dobrze ilustruje istotę powieści hipertekstowej i jednocześnie wpisuje ją w strukturę labiryntową.

W artykule koncentruję się na labiryntowej metaforyce hipertekstu. Pozwala to na projekt lektury interpretacji w ruchu, nawigowaniu po jednej z możliwych dróg. Złożony sposób odniesień poszczególnych leksji sprawia, iż test nie jest płaski tylko wypukły. Nowakowski tworzy niesamowite aranżacje słowa, faktury, obrazu. To właśnie labirynty architektoniczne stają się labiryntami słów i vice versa (J. Derrida). Ta wielopoziomowa konstrukcja ograniczona jest stopniem złożoności struktury, przez co czytanie staje się testowaniem -tekstowaniem architekstury. Hipertekst opiera się na grze skojarzeń słów-kluczy (M. Kaźmierczak), ale również na grze przestrzennej - wizualizacji przestrzeni, semiotyce leksji. Próba stworzenia dzieła totalnego nasuwa skojarzenia z Księgą Mallarmégo. Interpretacja zatem to radość wyboru dogi odczytania, ale także smutek z racji świadomości, że labiryntu nie sposób przejść.

 

Xymena Borowiak - doktorantka w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Opolskiego. Zainteresowania naukowe: współczesna literatura polska i jej związki z innymi rodzajami sztuk. Praca magisterska została poświęcona zagadnieniu wizualizacji semantyki we współczesnej literaturze. W pracy doktorskiej koncentruje się wokół zjawisk estetycznych w tekstach ponowoczesnych.

Uniwersytet Opolski

11:56, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Dlaczego klikamy? Lektura a pragnienie.

Do literatury elektronicznej należą przede wszystkim utwory ergodyczne. Ich lektura wymaga "nietrywialnego wysiłku" ze strony użytkownika, który poprzez swoją aktywność wywołuje sekwencję semiotyczną, najczęściej - jedną z wielu możliwych. Powoduje to, że teksty, jako skończone i zamknięte kompozycyjnie ciągi znaków pojawiające się w obrębie cybertekstu, nie są trwałe. Stanowią one jedynie swoiste złudzenie i produkt cybertekstu.

Zmienia się przez to specyfika lektury. Jej siłą napędową okazuje się pragnienie tekstu, które spełnia się, ale nigdy do końca, ponieważ zawsze istnieje możliwość wymiany tekstu na inny. Tekst okazuje się być odpowiedzią na pragnienie, a nie samoistnym bytem, który krąży w przestrzeni komunikacyjnej, daje się powtórzyć i przekazać.

Kluczowym zagadnieniem staje się zatem pytanie o genezę, charakter i możliwość spełnienia owego pragnienia, które decyduje o podjęciu interakcji z cybertekstem i warunkuje jej przebieg. Cybertekst wywołuje owo pragnienie, a następnie przejmuje nad nim kontrolę, tłumacząc je na język mechanicznej interakcji, która ma służyć wywołaniu upragnionego tekstu. Jednocześnie mechanizm sprzężenia zwrotnego powoduje, że zmienia się sama istota pragnienia, dostosowując się do tego, co osiągalne. W ten sposób użytkownik przekształca się w operatora, pragnienie powieści w powieść hipertekstową, poszukiwanie wiersza w poemat multimedialny...

Zastąpienie stabilnego tekstu jego pragnieniem niesie ze sobą poważne implikacje dla badania literatury elektronicznej. Po pierwsze, dotyczy to interpretacji, która musi obejmować całą maszynę tekstową i ujmować tekst jedynie jako jej efemeryczny produkt. Po drugie, powstaje problem estetyczny: tekst nie daje możliwości uzyskania dystansu, koniecznego do sformułowania sądu estetycznego, ponieważ wraz z ustaniem zaangażowania przestaje istnieć. Po trzecie, przemyślenia wymaga sama definicja literatury elektronicznej - jedynym możliwym wyznacznikiem literackości pozostaje zdolność cybertekstu do wywoływania, podtrzymywania i zaspokajania pragnienia doświadczenia literackiego.

 

Emilia Branny - doktorantka filologii polskiej UJ, stypendystka FNP, ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz informatykę na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, studiowała również na Uniwersytecie Burgundzkim (stypendium Socrates-Erasmus w 2003 roku) oraz na Uniwersytecie w Bergen (stypendystka Marie Curie EST Fellowship, 2005). Autorka szeregu publikacji w dziedzinie literaturoznawstwa oraz lingwistyki komputerowej. Na codzień zajmuje się doradztwem w dziedzinie przedsięwzięć informatycznych, tworzeniem strategii informatyzacji dla samorządów, opracowywaniem projektów systemów informatycznych.

Uniwersytet Jagielloński

11:56, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Internet - szansą dla socrealizmu?

Literatura socrealistyczna nie jest wznawiana zarówno ze względów artystycznych jak i ideowych, choć z drugiej strony na fali zainteresowania PRL-em mówi się o niej, cytując ją chętnie oraz pokazując towarzyszące jej sztuki plastyczne i architekturę. W internecie możemy znaleźć pochodzące z lat stalinowskich teksty literackie oraz publicystyczne, czy chociażby ich fragmenty. To zjawisko zmieniające swój charakter. W latach 90-ych najpopularniejsze były strony przedstawiające teksty socrealistyczne ze względu na ich komiczny lub nawet kuriozalny - dla współczesnych odbiorców - charakter. Dziś ten styl odbioru wydaje się mieć mniejsze znaczenie. Wzrasta rola kontekstów historycznych. Socrealizm to część naszej przeszłości i element polskich krajobrazów, zwłaszcza w Warszawie - co wyraźnie pokazują blogi związane tematycznie ze stolicą. Socrealizm w sieci istnieje w roli głównego tematu, ale też pojawia się na stronach poświęconych poszczególnym autorom. I na stronach historycznych związanych z powrotami do PRL-owskiej przeszłości. Mnożą się pytania: Jak sieć wpływa na odbiór socrealizmu? Czy można mówić o wyłaniającym się z różnych witryn i blogów kanonie tytułów utworów i innych dzieł sztuki? Oraz: czy istnieje stale powtarzający się zespół pojęć opisujących realizm socjalistyczny? Jakich haseł dotyczą zamieszczane odsyłacze na stronach związanych z interesująca tu tematyką? Czy nastawiona na wizualność współczesna kultura, tak jak jest reprezentowana w sieci, zmienia relacje między sztukami w socrealizmie, tzn. czy nadal to literaci są „inżynierami dusz" jak w stalinowskiej hierarchii? Czy internet nie zmienia obrazu socu poprzez upowszechnianie przede wszystkim przykładów z poezji socrealistycznej? I kwestia doświadczenia wirtualności, powszechnej przy obcowaniu z Internetem, zdaje się wpływać na rozumienie samego socrealizmu. Internauci intuicyjnie tłumaczą sobie koncepcję sztuki soc na kształt kreacji wirtualnej, co z drugiej strony potwierdza propozycja interpretacji tejże twórczości jako simulakrum rozumiany zgodnie z koncepcją J.Baudrillarda.

 

dr Monika Brzóstowicz-Klajn - adiunkt z Zakładzie Semiotyki Literatury w Instytucie Filologii Polskiej UAM w Poznaniu, wydała książkę Wizerunek rodziny w polskiej prozie współczesnej (1998), współautorka Słownika realizmu socjalistycznego (pod red. Z. Łapińskiego i W.Tomasika, 2004), obecnie zajmuje się socrealizmem w perspektywie europejskiej tradycji utopii literackiej i science fiction oraz problemem relacji między fantastyką i historią (np.. Science fiction i socrealizm. W: Socrealizm. Fabuły-komunikaty-ikony. Red. K.Stepnika i M.Piechota. Lublin 2006; Wehikuł czasu? Uwagi o „Wirtualnej historii: Tajemnica zamachu na Hitlera" [program dok. Produkcji Discovery Channel]. „Kultura Współczesna" 2007, nr.3).

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

11:55, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Język w wyszukiwarkach. Dlaczego użytkownicy szukają słów?
Autorka referatu skoncentruje się na języku reklam tekstowych zamieszczanych w wyszukiwarkach (reklam SEO I SEM). Postara się odpowiedzieć na pytanie, czego i jak szukają użytkownicy sieci?


Anna Bucoń - absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie pracuje na stanowisku junior brand managera w pionie internet Agory SA. Zajmuje się promocją serwisów lokalnych, gospodarczych i społecznościowych. W październiku 2008 r. pod opieką dr hab. Wiesława Sonczyka rozpoczęła przygotowania do pracy doktorskiej na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW. Zainteresowania naukowe: rozwój i funkcjonowanie mediów lokalnych (przede wszystkim serwisów www), szerko pojęta reklama (typu display, outdoor, w wyszukiwarkach).

Agora SA

11:55, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Holocaust w sieci - obecne i przemilczane.

Referat dotyczy dwóch kwestii. Po pierwsze autor zamierza dokonacć
krótkiego przeglądu najważnieszjszych adresów internetowych pod kątem
ich zawartości merytorycznej oraz przydatności do pracy naukowej. W
drugiej części podjęta zostanie kwestia języka nienawiści - sposobów
jego artykulacji w sieci.

prof. dr hab. Sławomir Buryła - profesor w Instytucie Filologii
Polskiej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Zajmuje się literaturą
wojny i okupacji, a zwłaszcza problematyką Holocaustu. Autor książek
Prawda mitu i literatury oraz Opisać Zagładę; edytor krytycznego wydania
cztereach tomów pism Tadeusza Borowskiego (razem z T. Drewnowskim i J.
Szczęsną), Dziennika wojennego Leopolda Bucz-kwoskiego; współredaktor
(razem z Pawłem Rodakiem) tomu Wojna: doświadczenie i zapis. Członek
Zespołu Badań nad Literaturą Holocaustu przy IBL PAN.

Uniwersytet Warmińsko-Mazurski 

11:54, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Złożone badanie Polaków w Internecie: projekt SWPS i Gazeta.pl

Badanie Polaków w internecie jest wspólnym złożonym przedsięwzięciem badawczym Gazeta.pl i Szkoły Wyższej Psychologii Spolecznej. W trakcie prezentacji przedstawimy metodologię badania, przeprowadzone analizy i opis glównych wniosków z badania. Zaangażowani w projekt badaczy opowiedzą o sytuacji polskiego internetu na tle światowego obrazu sieci, opiszą, kim są twórcy tekstów w polskim internecie i jakie są preferencje obcowania internautów z tekstami w sieci.

Wojciech Ciemniewski - asystent dydaktyczny w Katedrze Metodologii Badań SWPS, trzykrotny stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Uczestnik projektów badawczych z dziedziny psychologii społecznej i psychofizjologii. Zainteresowany zagadnieniami psychologii internetu, w szczególności społecznościami internetowymi i relacjami między życiem "online" i poza siecią.

dr Marzena Cypryańska - psycholog, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej

dr Krzysztof Krejtz - psycholog, członek American Psychology Society. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół aplikacji teorii układów nieliniowych w psychologii osobowości, a w szczególności dla rozumienia samooceny i jej stabilności. Interesuje się również zachowaniami jednostki w Internecie, zwłaszcza wpływem, jaki wywiera to środowisko na komunikację interpersonalną i relacje z innymi. Zainteresowania komunikacją realizował również w praktyce. Prowadził i współprowadził warsztaty dotyczące komunikacji interpersonalnej oraz technik sprzedaży dla nauczycieli, trenerów i doradców.

dr Jarosław Milewski - informatyk, zastępca dyrektora Instytutu Społecznej Psychologii Internetu i Komunikacji, sekretarz polskiego oddziału Project Management Institute (PMI WPC) - jeden z niewielu licencjonowanych polskich ekspertów w dziedzinie zarządzania projektami. Działa również jako kontraktowy doradca i kierownik projektów. Jest autorem kilkunastu publikacji indywidualnych i współautorem kilkudziesięciu publikacji zbiorowych. Ukończył MBA Francuskiego Instytutu Zarządzania w Warszawie.

Piotr Toczyski - analityk w Zespole Badań i Analiz pionu internetowego Agora S.A., doktorant w Szkole Nauk Społecznych IFiS PAN. Zaangażowany w wiele internetowych projektów badawczych portalu Gazeta.pl prowadzonych samodzielnie i z partnerami (m.in. wspólnie z CBOS, spółką PBI i SWPS). Autor artykułów popularyzujących psychologię, kulturę i nauki społeczne w polskich mediach.

11:54, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Artyzm i chaos.Z pogranicza poetyki i estetyki.
Zajmując się relacjami między artyzmem i chaosem, referat próbuje zastanowić się nad właściwościami ‘artyzmu europejskiego' (zwłaszcza w literaturze europejskiej). W szczególności interesuje się pytaniami tego rodzaju:

- Czy chaos jest źródłem wspomnianego artyzmu, czy jedynie jego składnikiem?
- Jak kształtują się w ‘artyzmie europejskim' proporcje między strefą ładu (harmonii itp.) a sferą chaosu?
- Skąd właściwie bierze się chaos w artyzmie?
- Co współcześnie łączy literackie i elektroniczne formy demontracyjnie nieartystyczne lub antyartystyczne - modernistyczne i postmodernistyczne - z chaosem?
- Czy „nowy chaos" w Sieci oznacza dążenie do zaburzenia lub anihilacji artyzmu, czy przeciwnie - poszukiwanie sposobów generowania innego ( też „nowego") artyzmu?
- W jakim sensie ów poszukiwany „hipernowy" artyzm może być swoistym powrotem (przypomnieniem, renesansem) do form starych?

prof. dr hab. Eugeniusz Czaplejewicz - teoretyk literatury i dialogu, komparatysta; em. prof. zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w latach 1982-1997 kierował Zakładem Teorii Literatury i Poetyki, a w 1985-1991 był kierownikiem najpierw Zespołu, potem Pracowni Poetyki Słowiańskiej PAN; obecnie jest prof. i kierownikiem Katedry Historii i Teorii Literatury w Akademii Humanistycznej im. A. Gieysztora w Pułtusku; od 1976 czł. red. „Przeglądu Humanistycznego". Orientacja filozoficzna: platonizm i neoplatonizm. Autor prac o Michaile Bachtinie i rosyjskiej refleksji o literaturze, jak również o literaturze polskiej i XIX - XX wieku. Pisze o poetykach chaosu i heterogeniczności. Zajmuje się zjawiskami interkulturalizmu w literaturze (szczególnie w literaturze kresowej, emigracyjnej, polskiej literaturze syberyjskiej i łagrowej, europejskiej) i relacjami interartystycznymi (literatura a inne sztuki, zwłaszcza architektura, ogrody i taniec).

Uniwersytet Warszawski

11:54, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 6