Gazeta.pl Uniwersytet Warszawski Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne
Kategorie: Wszystkie | Aktualności | Prelegenci
RSS
piątek, 26 września 2008
Kwantytatywne oblicze bloga.

Slang to język, który programowo przeciwstawia się ogólnie przyjętym normom i zasadom językowym. Z tego wynika, że twórcy slangu posiadają w pewnym stopniu świadomość zasad, którym się przeciwstawiają. Przyglądając się bliżej słowotwórstwu w tekstach blogów, spróbujemy zidentyfikować zasady, od których wyzwala się ten język. Szczególą uwagę poświęcimy tworzeniu nowych rzeczowników. Aby uzyskać w miarę obiektywny obraz języka blogów młodzieżowych zastosujemy nowoczesne narzędzia badań językoznawczych. Pewne charakterystyczne cechy języka można ująć liczbowo i porównywać. Można np zbadać jak różni się język blogów od języka tekstów literackich pod względem bogactwa słownictwa, użycia nowych słów, proporcji rzeczowników do przymiotników, itp. Wykorzystamy dwa duże zbiory tekstów, tzw korpusy: korpus blogów młodzieżowych obejmującym ok. 80 milionów słów z lat 2000-2005 oraz korpus tekstów literackich obejmującym ok. 80 milionów słów pochodzących głównie z literatury i prasy XX wieku publikowanej na Internecie. Porównania te przeprowadzimy metodami językoznawstwa korpusowego, przy użyciu narzędzia do badania korpusów tekstowych Culler. Użyjemy różnych wskaźników stylu, np. wskaźnika nasycenia treściowego tekstu: ilość słów gramatycznych przypadająca na słowa leksykalne. Wysokie nasycenie treściowe typowe jest dla języka rozpraw naukowych, natomiast w potocznym języku jest zazwyczaj niskie. Inne porównanie ilościowe to porównanie ilości form innych niż podstawowe przypadających na słowa odmiennych części mowy. Może ono posłużyć do wykrycia tendencji do upraszczania form gramatycznych.

 

Dr Elżbieta Dura - zajmuje się językoznawstwem komputerowym od 1995, zarówno w środowiskach uniwersyteckich, głównie na Uniwersytecie w Göteborgu oraz Wyższej Szkole w Skövde, jak i w ośrodkach badawczo-rozwojowych takich jak Lexware Labs w Göteborgu. Aktualnie uczestniczy w tworzeniu systemu wyszukiwania informacji w dziedzinie biomedycyny w projekcie naukowym obejmującym zarówno szwedzkie ośrodki uniwersyteckie jak i przedsiębiorstwa takie jak Astra-Zeneca, Ericsson, Volvo.

Jest jednym z twórców systemu automatycznej analizy tekstów szwedzkich Lexware Swedish Engine, który okazał się być najlepszym systemem dla szwedzkiego w automatycznej kategoryzacji dokumentów szwedzkiego parlamentu. Przekonanie, że badanie języka nie może być oparte na introspekcji skłoniło ją do zajęcia się narzędziami korpusowymi: zarówno badaniem języka w oparciu o korpus, jak i tworzeniem narzędzi korpusowych. Jest współtwórcą narzędzia do badania korpusów Culler (www.nla.se/culler).

University of Skövde   

 

11:51, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Gra paragrafowa: hipertekst zamknięty w książce.
Celem referatu jest prezentacja niezbadanego w Polsce zjawiska paraliterackiego, jakim jest gra paragrafowa. Czytelnik książki tego rodzaju wciela się w bohatera nieliniowej opowieści i dokonuje wyborów kierując losem postaci i poruszając się od jednego paragrafu-rozdziału do drugiego, zgodnie ze swoimi decyzjami. W ten sposób tworzy się fabuła o kilku wariantywnych sekwencjach wydarzeń i paru (a nieraz wielu) możliwych zakończeniach. Jak widać, struktura gry paragrafowej sugeruje użycie, jako teoretycznoliterackiego narzędzia opisu, modelu hipertekstualnego - wywiedzionego z teorii (i praktyki) funkcjonowania komputerowych sieci danych. Pozwala to dobitnie uwidocznić rolę medium, skonfrontować teoretycznie nieograniczoną siatkę wirtualnych linków ze skończoną liczbą możliwych kombinacji, zależną od objętości książki.

Refleksji nad budową i możliwościami narracyjnymi gier paragrafowych posłuży porównanie tych specyficznych tekstów ze zbliżonymi formami z kręgu literatury (np. Gra w klasy Julio Cortazara, sieciowe powieści hipertekstualne) i gier (gry komputerowe, narracyjne gry fabularne). Jest to próba umieszczenia gier paragrafowych w mozaice zjawisk typowych dla współczesnej kultury, pełnej rywalizujących, nakładających się na siebie i potencjalnych opowieści.

 

Bartłomiej Fabiszewski- absolwent Filologii Polskiej UW, doktorant drugiego roku na Wydziale Polonistyki UW, Zakład Retoryki i Mediów, będącym częścią Instytutu Polonistyki Stosowanej.
Zajmuje się teorią literatury, głównie narratologią. Zainteresowania to kultura popularna, zwłaszcza w jej aspekcie wielości rozmaitych fabuł, jakie ją przenikają, badania nad powieścią współczesną - eksperymenty formalne i wpływ nośnika tekstu (książki) na sens dzieła.
Fan wszelkich opowieści, mistrz gry podczas sesji RPG.

Uniwersytet Warszawski 

11:50, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Tekst sieci w literaturze postmodernistycznej.
Powieść postmodernistyczna zapożycza języki i strategie. Korzystając m.in. z formuły współczesnego listu (e-mail) i dziennika (blog) rekonstruuje niejako „w procesie" współczesny dyskurs humanistyczny. W jaki sposób zaciera się w niej granicą między nauką
a literaturą, jakie strategie kształtują współczesną myśl humanistyczną, czym jest pop-humanizm, czy jest on paradygmatem nowej kultury oraz w jakim zakresie kształtują go formy komunikacyjne wypracowane w sieci - na te pytania postaramy się odpowiedzieć korzystając z przykładów dostarczanych m.in. przez Davida Lodge'a i Umberto Eco.

Literatura postmodernistyczna jest bowiem pełna odniesień do literackiego archiwum. Jest także modelatornią dawnych form i kuźnią form nowych. Ta niestabilność pozwala jej na prezentację dyskursu w warunkach niemalże laboratoryjnych. Jednocześnie literatura postmodernistyczna, literatura pełna ironii, ujawnia dziś swój demokratyczny potencjał - to czytelnik ma tu ostatnie zdanie. Obce są jej bowiem zapędy totalitarne i jednorodna definicja prawdy.

 

Patrycja Kruczkowska - indywidualna studentka kulturoznawstwa (teatrologia i kultura literacka), wielokrotna stypendystka Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, współpracownik projektu naukowego "Podmiotowość - teoria - literatura", uczestnik studenckiego ruchu naukowego, translatorka artykułów naukowych i autorka recenzji książek naukowych. Od kilku miesięcy współpracuje także z łódzkim dodatkiem "Gazety Wyborczej". Główne zainteresowania: teoria literatury i kultury, dramat i teatr, analiza semantyczna.

prof. dr hab. Jarosław Płuciennik - profesor Uniwersytetu Łódzkiego w Katedrze Teorii Literatury Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Sztuk Audiowizualnych UŁ, teoretyk i historyk literatury, kognitywista, studiował i prowadził badania w Łodzi, Lund (Szwecja), Bolzano (Włochy), a także w Londynie i Cambridge (Wielka Brytania). Autor ponad 50 publikacji w tym m. in. 6 książek naukowych: Retoryka wzniosłości w dziele literackim 2000, Figury niewyobrażalnego 2002 i Literackie identyfikacje i oddźwięki. Poetyka a empatia 2002 i 2004, Nowożytny indywidualizm a literatura (2006), dwóch w druku. Współredaktor Wokół gotycyzmów (2002) oraz Gotycyzm i groza w kulturze (2003), jak również Literatura, kultura, tolerancja (2008), Dyskursy i przestrzenie (nie)tolerancji (2008), Literature, Culture, and Tolerance (2009). Współredaktor międzynarodowego czasopisma naukowego Zagadnienia Rodzajów Literackich/ Problems of Literary Genres. Kierownik zespołu badawczego Podmiotowość - teoria - literatura.

Uniwersytet Łódzki

 

11:50, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Sieć jako źródło wiedzy o świecie. Przypadek Srebrenicy.

Prowadząc badania i szukając materiałów do zajęć dydaktycznych coraz częściej zdarza mi się korzystać z internetu. Powoli stał się on dla mnie źródłem informacji, szybkim i łatwym narzędziem wyszukiwania danych, ale i przedmiotem refleksji. Strony internetowe wreszcie stopniowo zajmują coraz więcej miejsca w przypisach i bibliografiach artykułów naukowych, prac licencjackich, doktoratów. Dlatego postanowiłem zastanowić się nad internetem jako ŹRÓDŁEM WIEDZY O ŚWIECIE. Taki tytuł będzie miało moje wystąpienie, a zamierzam je oprzeć przede wszystkim na badaniach ankietowych wśród młodzieży ostatnich klas szkół średnich w kilku miejscowościach w Polsce, Serbii i Bośni. Tematem ograniczającym wystąpienie, porządkującym wywód, będzie kwestia Srebrenicy, a raczej reprezentacji wydarzeń z lipca 1995 roku w internecie. Chciałbym na tym przykładzie postawić kilka ważnych pytań - o wiarygodność sieci jako źródła informacji, przede wszystkim może o sposoby poszukiwania wiadomości przez badane osoby (i przez badacza), selekcji danych, stosunku internetu do innych mediów przy wyborze strategii informacyjnej. Ludobójstwo w Srebrenicy stało się przedmiotem kontrowersji, różne grupy mają swoje prawdy o tamtych wydarzeniach; być może uda się sprawdzić, jak różne wersje przystają do już obecnych oczekiwań i ram konceptualnych odbiorców. Rozważania zamknie pytanie natury ogólnej o sposoby weryfikacji danych, a w gruncie rzeczy - o prawdę.

 

dr Maciej Falski - pracuje w Instytucie Slawistyki Zachodniej i Południowej na Uniwersytecie Warszawskim. Zajmuje się kulturą Chorwacji oraz Bośni i Hercegowiny. Zainteresowania to zagadnienia kultury popularnej, głównie tzw. muzyki młodzieżowej, tworzenia się wyobrażeń społecznych, narracji kulturowych na obszarze słowiańskim. Ostatnio coraz więcej uwagi poświęca kwestii przestrzeni miejskiej - w rozumieniu miejsca, społecznej organizacji i reprezentacji. Zainteresowanych odsyłam do bibliografii prac dostępnej na stronie: http://www.iszip.uw.edu.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=220&Itemid=63.

11:48, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Przestrzeń telematyczna jako biblioteka, archiwum i kartoteka podręczna frazeografa.

Podstawowym celem referatu jest ukazanie możliwości, jakie otwiera przed frazeografem przestrzeń informatyczna. Modyfikacje tradycyjnego warsztatu frazeografa i udogodnienia w jego pracy związane z dostępnością w sieci korpusów języka polskiego, archiwaliów i tekstów różnostylowych/różnoodmianowych itp. zaprezentowane zostaną na przykładzie kilku krótkich komentarzy leksykograficznych do związków idiomatycznych (przede wszystkim neofrazeologizmów, np. z komponentem jazda). Dodatkowo, autor przedstawi przybliżenie projektu indeksu frazeologizmów i korzyści z niego płynących.

 

dr Piotr Fliciński - adiunkt w Instytucie Filologii Polskiej UAM. Autor prac z zakresu frazeologii i frazeografii polskiej. Współredaktor Hip-hop słownika (PWN, 2007). Więcej informacji na http://www.kjp.amu.edu.pl/pf.html

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

11:47, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
W sieci „sieci”. Kilka uwag o wpływie komunikacji internetowej na polską prozę przełomu XX i XXI wieku.

Tekst omawia przykładowo wybrane powieści polskie z przełomu XX i XXI wieku (pióra Janusza Wiśniewskiego, Kingi Dunin, Marka Bukowskiego, Radka Wysockiego, Grzegorza Kopaczewskiego), w których świecie przedstawionym pojawia się Internet, co powoduje skutki w dwóch sferach. Po pierwsze, prowadzi do ontologicznego przesunięcia elementów konstytuujących wymiar codzienności bohaterów, które to przesunięcie wyłania się wraz z zaistnieniem skutków nieistniejącego (wirtualnego) świata. Po drugie, rodzi słabą tożsamość postaci korzystających z dobrodziejstw cyberprzestrzeni. Co ciekawe, autorzy tych powieści nie zajmują się problematyzowaniem wymienionych zagadnień, całkowicie skoncentrowani na wypełnianiu treścią matryc powieściowych romansu, kryminału, podróży w dalekie kraje, a więc takich, które łączy wątek spotkania z Innym.

 

prof. dr hab. Hanna Gosk - Profesor zwyczajny w Zakładzie Literatury Polskiej XX wieku Instytutu Literatury Polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Jest kierownikiem Pracowni Antropologicznych Problemów Literatury. Zajmuje się badaniami szeroko pojętego procesu historycznoliterackiego ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień: prozy i krytyki literackiej krajowej oraz emigracyjnej; literatury dokumentu osobistego; zmian zachodzących w prozie polskiej po roku 1989; literackiego obrazowania historii oraz nowszych metodologii w podejściu do literatury współczesnej z akcentem na ujęcia antropologiczne, postkolonialne. Ostatnio opublikowała: Zamiast końca historii. Rozumienie oraz prezentacja procesu historycznego w polskiej prozie XX i XXI wieku podejmującej tematy współczesne, (2004); Bohater swoich czasów. Postać literacka w prozie polskiej XX wieku o tematyce współczesnej. Wybrane zagadnienia, (2002). Zredagowała książki zbiorowe: Codzienne, przedmiotowe, cielesne. Języki nowej wrażliwości w literaturze polskiej XX wieku (2002), Pisarz na emigracji. Mitologie, style, strategie przetrwania" (z A. S. Kowalczykiem), (2005), a także (z A. Zieniewiczem): Autobiografizm. Przemiany, formy, znaczenia,(2000), Teraźniejszość i pamięć przeszłości. Rozumienie historii w literaturze polskiej XX i XXI wieku, (2006); Narracje po końcu (Wielkich) Narracji, (2007) i (Nie)obecność.Pominięcia i przemilczenia w narracjach XX wiekuność. (2008) (z B.Karwowską).

Uniwersytet Warszawski

11:47, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Tropiąc czarną wołgę w sieci – o poszukiwaniu legend miejskich w internecie.
Legendy miejskie (ang. urban legends) to osadzone we współczesnych realiach opowieści, rozprzestrzeniane spontanicznie w procesie, w którym słuchacze stają się opowiadającymi i powtarzają opowieść jako prawdziwą. Legenda miejska, jako forma folkloru współczesnego, od kilkudziesięciu lat znajduje się w polu zainteresowań folklorystyki i dyscyplin pokrewnych.

Jako że podstawowym sposobem rozprzestrzeniania się legend miejskich jest przekaz ustny, tradycyjne metody zbierania opierają się na badaniach terenowych, wywiadach, „podsłuchiwaniu" uczestników spotkań rodzinnych, przyjęć, obozów itp. Niektórzy folkloryści podkreślają jednak przydatność badania mass mediów, do których legendy miejskie często przenikają.

Okazuje się, że obecnie nowym, cennym i efektywnym źródłem dla zbieraczy legend miejskich jest internet. Internet ze swoimi quasi-oralnymi formami (czat, forum dyskusyjne, komentarze do strony WWW, blog) zajmuje w kontekście dyfuzji legend miejskich strefę przejściową między przekazem ustnym a środkami masowego przekazu (zresztą też obecnymi w internecie).

Jak poszukiwać miejskich legend w internecie? Podstawowym narzędziem okazuje się wyszukiwarka. Proste zapytania ("miejskie legendy") pozwalają odnaleźć artykuły i prace dotyczące legend miejskich, spisy legend miejskich czy dyskusje „jakie znacie legendy miejskie?". Takie materiały są przydatne, jednak cenniejsze są spontaniczne, niesprowokowane wystąpienia legend. Aby odnaleźć w internecie tego typu teksty, należy opracować zestaw fraz charakterystycznych w ogóle dla legend miejskich (np. "znajomy znajomego", "kolega opowiadał", "krąży opowieść"). Przedstawiona zostanie charakterystyka różnych rodzajów takich formuł i ich skuteczności (czyli procentu stron wskazanych przez wyszukiwarkę faktycznie zawierających legendę miejską). Okazuje się, że najlepsze wyniki daje nie odwołanie do najczęściej wspominanej w kontekście legend miejskich formuły friend of a friend, lecz zapytania typu "słyszałem/am tę/podobną/identyczną historię/opowieść" oraz - co paradoksalne - formuły podkreślające prawdziwość opowieści.

Przy wyszukiwaniu legend można pracować w swego rodzaju pętli: formuły typowe dla legend miejskich prowadzą nas do konkretnych wątków legendowych, wypróbowując w wyszukiwarce różne zapytania związane już z konkretnym wątkiem, szukamy następnych wystąpień danego wątku, z tychże wystąpień wynotowujemy z kolei nowe frazy charakterystyczne dla legendy miejskiej jako gatunku, te frazy prowadzą nas do innych wątków itd.

Dzięki omawianym metodom - stosunkowo małym nakładem sił - zostały odnalezione nowe legendy miejskie i nowe warianty wcześniej znanych wątków. Korzystanie z internetu nie musi oznaczać rezygnacji z - bardziej kosztownych - badań terenowych, wręcz przeciwnie internetowy rekonesans pozwoli lepiej przygotować badaczom kwestionariusze i trafniej określić czas i miejsce badań terenowych.

Dostępne wyszukiwarki mają swoje ograniczenia (przede wszystkim doskwiera brak możliwości konstruowania bardziej skomplikowanych zapytań uwzględniających synonimy i warianty). Przedstawiony zostanie zarys wyspecjalizowanego systemu do automatycznego i ciągłego „nasłuchu" internetu w poszukiwaniu legend miejskich.

 

dr Filip Graliński - doktor nauk matematycznych w zakresie informatyki, stopień doktora uzyskał w 2007 roku na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM, od bieżącego roku - adiunkt na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM. Prowadzi prace badawcze z zakresu lingwistyki komputerowej: automatycznej analizy składniowej, tłumaczenia automatycznego, leksykografii. Współtwórca m.in. systemu Translatica i oprogramowania wspomagającego tworzenie Wielkiego słownika polsko-niemieckiego i niemiecko-polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN. Od 2002 redaguje serwis internetowy atrapa.net poświęcony dokumentowaniu tzw. listów łańcuszkowych i tym podobnych przekazów rozprzestrzenianych w internecie.

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

11:46, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Zabawy językowe w dyskusjach internetowych.

W referacie przedstawione zostaną zabawy i gry językowe, z jakimi możemy się zetknąć w dyskusjach prowadzonych w polskiej przestrzeni wirtualnej. W centrum zainteresowania znajdzie się przede wszystkim ta część tekstów upowszechnionych w Internecie, w których w pełni korzysta się z interaktywności tego narzędzia komunikacji . W analizie uwzględnione zostaną wszystkie płaszczyzny opisu języka. Celem będzie próba klasyfikacji tych zjawisk językowych w odniesieniu do miejsca wykorzystywanych w zabawach językowych środków w strukturze języka. Uzyskane w ten sposób typy zostaną scharakteryzowane ze względu na pełnione przez nie funkcje komunikacyjne.

 

prof. dr hab. Zbigniew Greń - prof. nadzwyczajny w Instytucie Slawistyki Zachodniej i Południowej Uniwersytetu Warszawskiego, profesor w Instytucie Slawistyki PAN, autor 4 książek autorskich i kilkudziesięciu artykułów i rozpraw naukowych. Zainteresowania naukowe:
semantyka i składnia polsko-czeska w ujęciu porównawczym, socjolingwistyka, językowy i kulturowy obraz świata, stereotypy w ujęciu lingwistycznym, pogranicza językowe, zwłaszcza polsko-czeskie, na Śląsku Cieszyńskim , język nowych mediów.

Uniwersytet Warszawski

11:46, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
W poszukiwaniu autora. Językowa charakterystyka „portalowych” tekstów odredakcyjnych.
Referat dotyczy językowej kreacji nadawcy w komunikacji internetowej, a analizie poddane zostały elementy zawartości tekstów autotematycznych w kilku najpopularniejszych polskich portalach (Onet, Wirtualna Polska, Interia itp.). Teksty te stanowią jeden z podstawowych elementów tzw. dialogiczności zewnętrznej, są nastawione na komunikację redakcji z odbiorcami. Na płaszczyźnie językowej najwyraźniejszy jest ich perswazyjny charakter.

Podstawowe zagadnienie odniesione zostało do tekstów odredakcyjnych, autotematycznych i koncentruje się wokół pytania: „kim jest nadawca?". Kwestia ta, niezwykle ważna w innych typach komunikacji (literackiej, tradycyjnej medialnej - prasowej, radiowej i telewizyjnej itp.), nie została wcześniej podjęta. Pozwala to stawiać pytania natury ogólniejszej, związane z problemem autorstwa tekstów publikowanych w sieci.

 

dr Monika Grzelka - adiunkt w Zakładzie Retoryki, Pragmalingwistyki i Dziennikarstwa w Instytucie Filologii Polskiej UAM. Przedmiotem jej zawodowych zainteresowań jest współczesna polszczyzna, zwłaszcza w wymiarze pragmatycznym. Pochłania ją stylistyka tekstu dziennikarskiego, zwłaszcza prasowego.

Jest autorką książki Pytanie dziennikarskie. Pragmatyka i retoryka (Poznań 2008) oraz artykułów dotyczących zwłaszcza języka mediów i genologii dziennikarskiej, a także współautorką kilku słowników. Współpracuje ze studentami, redagując wraz z nimi materiały dydaktyczne dla specjalności dziennikarskiej (Próba sił oraz Paradygmaty i dylematy). Prowadzi konwersatoria i warsztaty między innymi z praktycznej stylistyki, sztuki pisania, kontekstów dziennikarstwa, gatunków dziennikarskich oraz twórczego pisania.

Prywatnie - mama Michała i Witolda.

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

 

 

11:45, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Blogi wobec tradycji diarystycznej. O transformacji gatunku w nowym medium.

Pytanie, jakie stawiam brzmi: czy i w jaki sposób nowe medium korzysta ze znanych gatunków wypowiedzi po to, by móc skomunikować się z odbiorcą. Nie bez kozery blogi są określane przez twórców witryn i serwisów „dziennikami internetowymi" lub „elektronicznymi pamiętnikami". Użytkownicy Internetu definiują blogi w kontekście diarystyki, posługując się terminami: dziennik, pamiętnik, notatka, cytując słowa jednego z ankietowanych „ blog to mniej lub bardziej prywatny dziennik prowadzony w internecie, umożliwiający kontakt czytelników z autorem poprzez system komentarzy"
Wstępna hipoteza, którą postaram się przeanalizować, obalić lub uprawomocnić dotyczy „zawłaszczania gatunków literackich" przez Internet.

Anna Gumkowska - absolwentka Filologii Klasycznej i Filologii Polskiej UW. Obecnie doktorantka II roku w Zakładzie Teorii Literatury UW. Na co dzień pracownik w pionie internet Agory S.A.

Uniwersytet Warszawski

 

11:44, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 9