Gazeta.pl Uniwersytet Warszawski Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne
Kategorie: Wszystkie | Aktualności | Prelegenci
RSS
wtorek, 14 października 2008
Pisanie tekstu audiowizualnego jako zadanie glottodydaktyczne.

Wraz z rosnącym znaczeniem obrazu w masowej komunikacji medialnej pojawia się potrzeba samodzielnego tworzenia tekstów audiowizualnych dla celów edukacji językowej i interkulturowej. Tekst audiowizualny silniej niż tekst drukowany oddziałuje na zmysły ucznia, budząc emocje, które ułatwiają zapamiętywanie języka obcego. Obraz i dźwięk znacznie dokładniej niż słowo pisane przedstawiają sytuacje komunikacyjne i ich kontekst kulturowy. Tekst audiowizualny staje się ponadto podstawowym sposobem komunikacji w szkolnych projektach międzynarodowych. Podczas prezentacji zostaną przedstawione powszechnie dostępne narzędzia do tworzenia tekstów audiowizualnych oraz jednominutowe filmy edukacyjne tworzone przez studentów Instytutu Lingwistyki Stosowanej.

Dr inż. Elżbieta Gajek - specjalizuje się w komputerowym wspomaganiu nauczania języków obcych. Zajmuje się także edukacyjną rolą nowych mediów. Jest autorką książek i wielu artykułów dotyczących miejsca technologii informacyjnych i komunikacyjnych w edukacji językowej. Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta w Instytucie Lingwistyki Stosowanej UW. Kieruje także Pracownią Nowych Mediów w Lingwistyce Stosowanej.

Uniwersytet Warszawski

15:59, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 07 października 2008
Język sieciowych dyskusji. Internetowe fora i grupy dyskusyjne jako zubożenie i zarazem wzbogacenie współczesnej polszczyzny.

Dyskusje, jakie toczone są na forach tematycznych, forach ogólnodostępnych, portalach społecznościowych i grupach dyskusyjnych, mają swoją specyfikę. Jaką rolę odgrywają w nich neologizmy, neosemantyzmy, skrótowce i ideogramy? Czy poprawność językowa jest konieczna, by się porozumieć? Kim są „ortofaszyści" i jak działa prawo Godwina? Co ma z tym wszystkim wspólnego Platon? W swoim wystąpieniu, analizując zebrany materiał empiryczny i ilustrując swój wywód przykładami, postaram się odpowiedzieć na te i na inne pytania.

Małgorzata Joanna Adamczyk - studentka antropologii kultury oraz prawa w Kolegium MISH na Uniwersytecie Warszawskim. Członkini Stowarzyszenia Naukowego Collegium Invisibile, gdzie pod kierunkiem prof. Philippe'a Lejeune'a prowadzi badania na temat dzienników wojennych. Mawia, że ma tylko jedno uzależnienie, a jest nim przesiadywanie w Internecie, zazwyczaj na portalach społecznościowych lub przy lekturze blogów. Na konferencji postanowiła je spożytkować. Interesuje się dialogiem międzykulturowym i międzyreligijnym, dziennikami osobistymi, autobiografizmem oraz mechanizmami wykluczenia i pojmowania Innego.

Uniwersytet Warszawski

12:46, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Fraktal jako model spójności w narracjach hipertekstualnych.

Powieść hipertekstualna, jako specyficzny obiekt, poddający się różnym wariantom lektury, bywa traktowana jak zbiór wielu tekstów, wytworzonych w poszczególnych odczytaniach, bądź też jak generatywna aparatura do tworzenia powieści. W świetle obu tych koncepcji hipertekstualna powieść nie jest w ogóle integralnym ani jednostkowym dziełem literackim, a widziana jako całość odznacza się definicyjnym brakiem spójności.

Największą wadą takich poglądów jest lekceważenie konstytutywnej wieloznaczności powieści multilinearnych. Właściwość ta ujawnia się w pełni tylko wtedy, gdy zgodzimy się uznać badany tekst za integralne dzieło, poddające się różnorodnym, wzajemnie uwarunkowanym aktualizacjom. Tak rozumianym hipertekstom przysługuje specyficznego typu spójność, której nie można sprowadzić ani do koherencji, ani do kohezji. Hipertekst jako utwór wymagający lektury wielokrotnie zrywającej ciągłość wytwarza specyficzny model spójności, opartej na rekurencji.

Spójność powieści hipertekstualnych bazuje na mechanizmach, które określiłabym jak kognitywne, to jest przypominające opisywane przez psychologię poznawczą procedury porządkowania elementów w funkcjonalną całość dzięki złożonym procesom przetwarzania informacji.

„Elementy" powieści hipertekstualnej to, z jednej strony, zbiór jednostek tekstowych, które powinny być prymarnie traktowane jako nieuporządkowane („baza danych"), z drugiej - procedura łączenia tychże elementów w wariantywne ciągi, czyli „instrukcja obsługi" lub „mapa tekstu". Obecność mapy jest niewątpliwie fundamentem spójności powieści nielinearnej typu hipertekstualnego. By uświadomić sobie doniosłość mapy dla kształtowania koherencji tekstu, wystarczy wyobrazić sobie Grę w klasy czy Słownik chazarski pozbawione reguł łączenia - staną się wówczas sylwami, zbiorami luźnych fragmentów, kolekcjami dokumentów. Dzięki obecności mapy tekstu utwory te funkcjonują raczej jak funkcjonalne całości kombinatoryczne; swego rodzaju maszyny, wytwarzające pewną (w zasadzie skończoną) liczbę wzajemnie uwarunkowanych lekturowych wariantów. Integrujące działanie mapy nie jest oczywiście niezależne od spójności rodzącej się na poziomie bazy; innymi słowy, bazowe komponenty przewidują nadrzędny model, co czyni powieść z mapą strukturą samopodobną. O spójności powieści hipertekstualnej decyduje podobieństwo części i całości, a także wzajemne podobieństwo poszczególnych części, nie pozostających w linearnym związku przyległości.

 

dr Joanna Frużyńska - wykształcenie: Polonistyka UW, Uniwersytet Sabaudzki; doktorat: „Hipertekstowe opowieści w prozie XX wieku", 2008; obszar zainteresowań: narratologia
miejsce pracy: Instytut Polonistyki Stosowanej

Uniwersyetet Warszawski

10:52, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Typologia amatorskich relacji podróżniczych.

Przedmiotem wystąpienia jest opis wybranych strategii narracyjnych właściwych tworzonym spontanicznie relacjom z podróży publikowanym w polskojęzycznym Internecie przez piszących amatorów, którzy nie są zawodowymi reporterami, publicystami, autorami przewodników turystycznych itp. Analiza ma charakter antropologiczny, tzn. jej celem jest rekonstrukcja schematów poznawczych pozwalających dostrzegać w zwiedzanym świecie te, a nie inne zjawiska. Wyznaczający spojrzenie turysty bagaż wiedzy podręcznej sprawia, że relację z podróży jako świadectwo potocznej percepcji świata organizuje nie tylko to, dokąd się jedzie, ale także to, skąd się jedzie.

 

dr Roman Chymkowski - socjolog kultury, adiunkt w Instytucie Kultury Polskiej UW. 

10:38, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
O(nie)pożytkach korzystania z Internetu w pracach kulturalnojęzykowych

Powstanie Internetu stworzyło zupełnie nowe perspektywy weryfikacji sądów i ocen w zakresie poprawności językowej tekstów, a także zasięgu i zakresu używania poszczególnych form językowych. Spowodowała to, oczywiście,powszechna dostępność do nieskończonego zbioru tekstów, które mogą być źródłem ilustracji danego zjawiska językowego. Badacze opisujący dane zjawisko językowe, a także leksykografowie, zyskali możliwość czerpania z autentycznych tekstów jako źródła cytatów. To bardzo wielki plus. A badacze normatywiści uzyskali korpus tekstów, w pewnej (może nawet dość znacznej mierze) wykraczających poza normę językową. Teksty takie mogą być dobrą ilustracją tego, co nazywa się tradycyjnie błędami językowymi, ale jednocześnie powinny stać się ważnym materiałem do weryfikacji dotychczasowych sądów i ocen w zakresie konkretnego zjawiska językowego, a także podstawą refleksji nad istotą zagadnienia błędu językowego i dywersyfikacji normy językowej. Różnorodność tekstów internetowych bardzo w tym pomaga. Ale Internet to też śmietnik, w którym można znaleźć również teksty osób po prostu niesprawnych językowo, czy wręcz językowych troglodytów. Stądnowe zadanie badawcze: wypracować narzędzia szacowania i przyjmowania bądź odrzucania tekstów internetowych jako źródła normatywnego. Internet daje ponadto możliwość weryfikacji sądów o częstości użycia danej formy językowej (np.w stosunku do formy konkurencyjnej), choć i w tym wypadku nie wolno z jego tekstów korzystać bezrefleksyjnie. Wszystko to składa się na zagadnienie badawcze o charakterze teoretyczno-metodologicznym, które można najogólniej przedstawić jako "Umiejętność korzystania z Internetu w pracachkulturalnojęzykowych".

 

prof. dr hab. Andrzej Markowski - językoznawca, dyrektor Instytutu Języka PolskiegoUniwersytetu Warszawskiego, przewodniczący Rady Języka Polskiego przy PrezydiumPAN, wiceprzewodniczący Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej, zastępcą sekretarza generalnegoTowarzystwa Naukowego Warszawskiego. Jego zainteresowania badawcze obejmują językoznawstwopolonistyczne, szczególnie: semantykę leksykalną (monografia: Antonimy przymiotnikowewe współczesnej polszczyźnie), leksykologię (monografia: Leksyka wspólna różnym odmianom polszczyzny),stratyfikację polszczyzny (monografia: Polszczyznakońca XX wieku), leksykografię i kulturę języka polskiego(podręcznik akademicki Kultura językapolskiego. Teoria. Zagadnienia leksykalne). Opublikował z tego zakresu ponad 30 pozycji książkowych oraz ok. 150 artykułów naukowych i kilkasetfelietonów i esejów popularnonaukowych. Popularyzator wiedzy o języku i propagator kultury języka, między innymi w licznych audycjach radiowych; autori redaktor wielu słowników, m.in. Nowego słownika poprawnej polszczyzny PWN, Wielkiego słownika ortograficznego języka polskiego, Wielkiego słownika wyrazów obcych i trudnych, i publikacji popularnonaukowych, takich jak: Polszczyznaznana i nieznana; Jak dobrze mówić i pisać po polsku; Język polski. Poradnik Profesora Andrzeja Markowskiego. Współtwórca programu nauczania i podręczników językapolskiego do liceum "Pamiętajcie o ogrodach".

Uniwersytet Warszawski

10:38, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Ekspansja słowa od Euklidesa do Internetu.
Język, jego wewnętrzne zachowanie, a także interakcje z innymi językami przejawiają własności układów złożonych, dobrze znanych z nauk fizycznych, przyrodniczych i społecznych. Omówione zostaną cechy dystynktywne układu złożonego, a następnie ukażę, jak ewolucja języka, jego ekspansja oraz rywalizacja z innymi dają się opisać matematycznie. Takie interdyscyplinarne podejście, jeżeli model pozytywnie przechodzi weryfikację z danymi empirycznymi, rzuca nowe światło na zrozumienie wspomnianych zjawisk i pozwala przewidzieć przyszłe trendy oraz ich skalę. Zarysowane zostaną dwa zagadnienia, niełatwe do całkowitego wyjaśnienia przy pomocy tradycyjnych metod, oraz dotychczas stosowane próby ich modelowania:

- naturalnej ewolucji języka oraz ekspansji wyrazów, wyrażeń, cytatów i całych języków, gdzie obecną sytuację, gdy sieci wirtualne zastąpiły potrzebę bezpośredniego kontaktu z nadawcą, można modelować na sieciach dowolnie skalowalnych (np. Abramsa-Strogatza 2003; vide np. Thelwall i Price 2006, Tuncay 2006, Castelló, Eguíluz i San Miguel 2006, Schulze i Stauffer 2007, Ke, Gong i Wang 2007), ale dla najwcześniejszych etapów bardziej adekwatna będzie zmodyfikowana siatka Bethego, oraz

- rywalizacji dwóch (lub więcej) języków w sytuacji dyglosji, gdzie dotychczasowe próby ograniczały się do wykorzystania prostej regularnej siatki kwadratowej (por. np. Nowak, Culicover i Borkowski 2006), jednak ze względu na stochastyczną specyfikę oraz złożoność tego zjawiska z przynajmniej trzech powodów (siatka a) uwzględnia wyłącznie odległość euklidesową; b) narzuca ograniczoną (4/9) liczbę połączeń; c) nie uwzględnia subiektywnej dwustronnej siły powiązań) bardziej adekwatny wydaje się być model sieci (w szczególności model Barabási-Alberta 2002).

Do analizy tych dwóch zjawisk wykorzystać można metody teoretyczne mechaniki statystycznej, znane i nowe modele kwantytatywne, oraz numeryczne i interaktywne narzędzia wizualizacyjne - bądź to zapożyczone z fizyki obliczeniowej, bądź też opracowane specjalnie na potrzeby projektu. Na koniec zaprezentowane zostaną założenia nowego zespołowego interdyscyplinarnego projektu pod hasłem „Ekspansja słowa - analiza dynamiki rozpowszechniania się neologizmów leksykalnych i frazeologicznych oraz wzajemnych interakcji w społecznościach internautów", który został zakwalifikowany do finałowej tury konkursu o grant Polskiego Stowarzyszenia Psychologii Społecznej i portalu Gazeta.pl na realizację badań empirycznych dotyczących psychologicznych i społecznych aspektów Internetu. Celem badania będzie analiza charakteru i tempa społecznego rozprzestrzeniania się nowych wyrazów, zwrotów i cytatów o silnych konotacjach sytuacyjnych (np. „wykształciuchy", „Grupa Trzymająca Władzę", „Spieprzaj, dziadu!"). Szczególnie interesująca jest tu dynamika ekspansji neologizmów na gęsto wzajemnie powiązanych obszarach Internetu, jakimi są np. blogi, w porównaniu z prasą codzienną i tygodnikami, oraz zbadanie, w jakim stopniu ewolucja ta jest zbieżna ze zjawiskami dyfuzji obserwowanymi w naukach przyrodniczych i medycznych, a także na innych obszarach nauk społecznych.

 

dr Michał B. Paradowski - obronił doktorat w Instytucie Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego w 2007 roku; obecnie jest zatrudniony na stanowisku adiunkta w Instytucie Lingwistyki Stosowanej UW. Jego zainteresowania obejmują zagadnienia badań nad nabywaniem języka obcego, dostępności gramatyki uniwersalnej, efektów interwencji pedagogicznej, składni generatywnej, oraz związków między taksonomią cech językowych a rozwojem języka i zjawiskami transferu, a także zastosowanie narzędzi mechaniki statystycznej w analizie ewolucji, ekspansji, interakcji, rywalizacji i selekcji języków. Pomysłodawca i koordynator zwycięskiego interdyscyplinarnego projektu „Ekspansja słowa - analiza dynamiki rozpowszechniania się neologizmów leksykalnych i frazeologicznych oraz wzajemnych interakcji w społecznościach internautów" w konkursie o grant Polskiego Stowarzyszenia Psychologii Społecznej i portalu Gazeta.pl na realizację badań empirycznych dotyczących psychologicznych i społecznych aspektów Internetu.
http://www.emetro.pl/emetro/1,82493,5963219,Internet_mlodych_naukowcow.html

Uniwersytet Warszawski

10:38, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Efekty interfejsu hipertekstów literackich.Wideorekonstrukcja.
Efekt interfejsu to w perspektywie mediów rezultat interakcji pomiędzy ludźmi, interakcji człowieka z maszyną, urządzeniem lub programem, zapośredniczonej przy pomocy jakiejś technologii dostępu (interfejsu), która określa zasady i możliwości interakcji, na płaszczyźnie kognitywnej i kinetycznej. Globalny efekt recepcji ekranowej to dualizm percepcyjny, który umożliwia równoczesne czytanie tekstu i postrzeganie go jako obrazu tekstu. Efekty interfejsu, które udało mi się do tej pory zrekonstruować na wideo, nie są w ścisłym sensie efektami wizualnymi, bezpośrednio widocznymi na ekranie, ponieważ obserwator percypuje również ten obszar. Wyniki badań przedstawię na konferencji.

Zakładam, że przy pomocy techniki wideo można badać postrzeganie transmisji ekranowych ponieważ ekran tworzy silny kontekst percepcyjny wnętrza swojej ramy. Zdarzenia ekranowe, można zapisać jako strumień wideo. Natomiast odtworzenie recepcji ekranu wymaga ingerencji w nagrania ekranowe przy pomocy efektów wideo (efektów montażowych i efektów specjalnych). Przedstawię wstępne wyniki badań również w tym zakresie.

 

dr Sebastian Strzelecki - prowadzi (nieinstytucjonalne) badania zakresu stosowania i możliwości wykorzystania techniki wideo w rekonstrukcji procesu recepcji literatury elektronicznej. Dotychczasowe wyniki badań nad repcepcją ekranową opracował w rozprawie doktorskiej na temat efektów interfejsu hipertekstów literackich, napisanej pod kierunkiem prof. dr hab. Ryszarda Kluszczyńskiego. W 2007 roku uzyskał na Uniwersytecie Opolskim tytuł doktora nauk humanistycznych i rozpoczął pracę jako operator telewizyjny. Obecnie studiuje montaż w PWSFTViT.  

10:38, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Otwarty tekst i jego wrogowie.

Celem referatu jest zaprezentowanie teoretycznego modelu otwierania się tekstów kultury, na bazie i na skutek technologii cyfrowych, a w szczególności internetu. Wykorzystanie potencjału tych technologii powoduje radykalną zmianę charakteru tych tekstów, które nabierają dynamicznego, zmiennego charakteru; zyskują licznych autorów; oraz stają się podatne na adaptację i dalsze wykorzystanie. Tego rodzaju otwarte mechanizmy były zawsze obecne w kulturze, jednak stają się one zdecydowanie bardziej wyraźne w kulturze ucyfrowionej. Wśród podstawowych mechanizmów należy wymienić bazę danych i archiwum, które za Lwem Manovichem należy uznać za kluczową formę wyrazu dla współczesnej kultury; techniczne mechanizmy wyszukiwania i filtrowania treści; oraz kulturowe procesy kopiowania i remiksu. Podstawową barierą - tytułowym wrogiem - jest system praw autorskich, regulujący tekst w sposób przystosowany do poprzedniej, jeszcze nie sieciowej, "zamkniętej" struktury tekstów.

W przyjętym modelu tekst rozumiany jest bardzo szeroko - uwzględniając nie tylko różnego charakteru „teksty kultury", wyrażone w różnych formach medialnych. Za tekst uznaję również same technologie - działające zarówno na poziomie kodu komputerowego, jak i fizycznego sprzętu. Teoretyczną podstawę do przyjęcia takich założeń stanowi podejście Actor Network Theory i prace takich autorów jak Bruno Latour czy John Law.

Uwzględnienie - za Aleksandrem Galloway'em - roli samych technologii w kulturze ucyfrowionej, pozwala przełamać stereotypowe założenia na temat jej charakteru. Jednocześnie, poprzez wzięcie również pod uwagę systemu praw autorskich jako odrębnego czynnika, unika się wyjaśniania w sposób deterministyczny technologicznie. Zaprezentowany model, uwzględniający wpływ technologii i prawa, a jednocześnie identyfikujący szereg kluczowych mechanizmów o różnorodnym charakterze, a łącznie powodujących proces otwierania się tekstów, pozwala skutecznie myśleć o przemianach relacji pomiędzy elementami kultury - oraz relacji między elementami i ich użytkownikami.

 

dr Alek Tarkowski - doktor socjologii, absolwent Międzywydziałowych Interdyscyplinarnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim (praca magisterska obroniona w Instytucie Socjologii) oraz Szkoły Nauk Społecznych przy IFiS PAN. Pracuje w Interdyscyplinarnym Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego (ICM) na Uniwersytecie Warszawskim jako koordynator projektu Creative Commons Polska. Członek Zespołu doradców strategicznych przy Prezesie Rady Ministrów. Zajmuje się socjologią mediów cyfrowych, w szczególności podejściem Science, Technology and Society (STS), Actor Network Theory (ANT); relacjami między społeczeństwem, kulturą i systemem własności intelektualnej; otwartymi modelami produkcji dóbr kultury oraz cyfrową kulturą popularną. 

Uniwersytet Warszawski 

10:38, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
„Wikipedia” – wirtualna realizacja projektu enkyklios paideia.

Mój referat poświęcony jest szczególnemu przykładowi wirtualnej realizacji projektu enkyklios paideia, jak i samego gatunku encyklopedii - Wikipedii. Funkcjonalizuję w nim dwie kategorie: „czasu" i „przestrzeni" jako konstytutywne (w jednej ze swych modalności) dla konstrukcji interesującego mnie dzieła. W swoim referacie analizuję wyznaczniki, cechy encyklopedii jako produktu określonych założeń dyskursywnych, społecznych, politycznych i przede wszystkim estetycznych, pokazując jej uwikłania ideologiczne i retoryczne. Procesualność, charakterystyczna dla wirtualnych dzieł sztuki, wynikająca przede wszystkim z ich charakterystyki ontycznej, determinuje zarazem dynamizację tak samej ich konstrukcji, jak i mechanizmów odbioru, a także (interaktywnej oraz multimedialnej) partycypacji w ich powstawaniu. Z kolei, by posłużyć się słowami Jadwigi Staniszkis, utrata poczucia czasu w nieliniowym, synkretycznym świecie sieci przy równoczesnym zwiększeniu znaczenia własnej sekwencyjności postępowania owocują po pierwsze degradacją, osłabieniem wymogów weryfikacji, adekwatności prezentowanych treści oraz destrukcją przestrzeni symbolicznej, którą każda ze specyficznych odmian encyklopedii (ergon, energeia etc.) konstruowała na własne potrzeby.

Dwa cele przyświecają mojej analizie: wydobyć i opisać specyficzną architektonikę, czy raczej konstrukcję tej encyklopedii oraz usytuować ją w obrębie określonej tradycji genologicznej (przy uwzględnieniu wirtualnej specyfiki medium). Zarówno encyklopedyczne dzieła klasycyzmu francuskiego (traktowane w kategoriach ergon) - Encyklopedia Diderota i d'Alemberta, klasycyzmu niemieckiego (energeia) - Encyklopedia nauk filozoficznych Hegla, jak i modernistycznego oraz ponowoczesnego, charakteryzujące się fragmentarycznością, niespójnością - przynależą do tego samego oświeceniowego paradygmatu (enkyklios paideia), którego nie tylko nie przekraczają, nie przełamują, ale w którego ramach doskonale się mieszczą. W ten kontekst wpisuje się również wraz z całą swoją specyfiką internetowa encyklopedia powszechna, jaką jest Wikipedia.

 

Łukasz Wróbel - doktorant w Instytucie Literatury Polskiej na Wydziale Polonistyki UW (Zakład Teorii Literatury i Poetyki). W swoich badaniach podejmuje problemy sytuujące się w polach badawczych fenomenologii, poststrukturalizmu, dekonstrukcji i hermeneutyki. Współredaktor tomu „Derrida/AdirreD" (Pułtusk 2006).


Uniwersyette Warszawski

 

10:37, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
Psychologia społeczna o blogowaniu – Wyniki badań polskich blogów i blogerów.

Internetowe blogi to coraz ważniejsza forma komunikacji. Najnowsze badania dowodzą, że czyta je już 10% dorosłych Polaków. W naszym wystąpieniu przedstawimy wyniki dużego projektu badawczego dotyczącego blogowania. Charakterystyczne dla blogosfery jest bardzo duże i stabilne w czasie zróżnicowanie dotyczące wielu aspektów: popularności blogów, ich pozycji w sieci linków, liczby komentarzy czy aktywności autorów blogów. Nieliczne blogi zdobywają popularność liczoną w dziesiątkach tysięcy czytelników tygodniowo i setkach rekomendacji i odwołań na innych blogach. Obok nich istnieje wiele blogów o znaczeniu niszowym. Blogowanie jest aktywnością społeczną, a odbiorcy i ich reakcje mają kluczowe znaczenie dla blogerów i cyklu życia blogów.

 

Jan M. Zając - psycholog społeczny, Uniwersytet Warszawski. Specjalizuje się w badaniach Internetu i jego użytkowników. Oczekuje na obronę pracy doktorskiej na temat blogów i blogowania. Zainteresowania naukowe: metodologia badań w Internecie, analiza sieci społecznych. Kontakt: janmzajac@gmail.com / http://hal.psych.uw.edu.pl/nowyprofil.cgi?pracownik=288

Kamil Rakocy - doktorant w Instytucie Studiów Społecznych UW. Zainteresowania naukowe: złożoność w naukach społecznych, analiza sieciowa. Pracował przy badaniach ilościowych i marketingu baz danych. Kontakt: kamil.rakocy@uw.edu.pl

prof. dr hab. Andrzej Nowak - psycholog. Dyrektor Instytutu Społecznej Psychologii Informatyki i Komunikacji. Kierownik Ośrodka Badania Układów Złożonych w Instytucie Studiów Społecznych UW. Pracownik Wydziału Psychologii UW oraz Florida Atlantic University.

Uniwersytet Warszawski

10:37, annagumkowska , Prelegenci
Link Dodaj komentarz »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 7